Στο υψηλού ρίσκου περιβάλλον της παγκόσμιας μακροοικονομίας, οι κεντρικές τράπεζες θεωρούν όλο και περισσότερο την παραγωγικότητα και το μοναδιαίο κόστος εργασίας ως το οριστικό σήμα του 'τελευταίου μιλίου' για τον διαρθρωτικό πληθωρισμό. Ενώ οι κύριοι δείκτες συχνά κερδίζουν την προσοχή, η σχέση μεταξύ του τι παράγουν οι εργαζόμενοι και του πώς αμείβονται καθορίζει εάν η Federal Reserve μπορεί να επιτύχει μια ομαλή προσγείωση.
Γιατί η Παραγωγικότητα και το ΜΚΕ έχουν Σημασία για το Δολάριο
Η τρέχουσα συζήτηση στην αγορά έχει μετατοπιστεί από το εάν ο πληθωρισμός μειώνεται, στο εάν μπορεί να παραμείνει στον στόχο του 2% χωρίς να προκαλέσει μια ανώμαλη προσγείωση. Η παρακολούθηση της ζωντανής τιμής του DXY καθίσταται απαραίτητη όταν αυτοί οι δείκτες αποκλίνουν από τις προσδοκίες, καθώς η παραγωγικότητα λειτουργεί ως φυσικό αντιστάθμισμα στον πληθωρισμό που οφείλεται στους μισθούς. Εάν οι εργαζόμενοι γίνουν πιο αποδοτικοί, οι επιχειρήσεις μπορούν να αντέξουν οικονομικά υψηλότερους μισθούς χωρίς να αυξήσουν τις τιμές καταναλωτή. Ωστόσο, εάν η παραγωγή παραμένει στάσιμη ενώ οι μισθοί παραμένουν υψηλοί, το ζωντανό γράφημα του DXY συχνά αντικατοπτρίζει μια γερακίσια ανατιμολόγηση, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος του 'επίμονου' πληθωρισμού των υπηρεσιών.
Οι επενδυτές που παρακολουθούν το ζωντανό γράφημα του DXY κατανοούν ότι μια απότομη αύξηση στο μοναδιαίο κόστος εργασίας (ΜΚΕ) συχνά επιβάλλει μια πολιτική 'υψηλότερων επιτοκίων για μεγαλύτερο διάστημα'. Αυτό το σενάριο εξετάστηκε πρόσφατα στην ανάλυσή μας για τις αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας στις ΗΠΑ και την ανατιμολόγηση του βραχυπρόθεσμου άκρου της καμπύλης, όπου η στενότητα της αγοράς εργασίας συνεχίζει να συγκρούεται με την περιοριστική νομισματική πολιτική.
Θεσμική Ερμηνεία των Δεδομένων
Κατά την ανάλυση των δεδομένων του DXY σε πραγματικό χρόνο παράλληλα με τις μετρήσεις του ΜΚΕ, τα θεσμικά τμήματα συναλλαγών βλέπουν πέρα από τις θορυβώδεις τριμηνιαίες σημειακές εκτιμήσεις. Επικεντρώνονται στο 'κατώτατο όριο του πληθωρισμού'. Μια ζωντανή ισοτιμία του DXY που παραμένει σε ζήτηση παρά την επιβράδυνση της ανάπτυξης, συχνά υποδηλώνει ότι η αγορά προεξοφλεί επίμονες πιέσεις στο κόστος εργασίας που εμποδίζουν τη Fed να προχωρήσει σε επιθετική χαλάρωση. Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα 'φαινόμενα αντιλογισμού' που παρατηρούνται συχνά στα δεδομένα του Φεβρουαρίου λόγω της εποχιακής αναστάθμισης.
Μετάδοση στις Αγορές και Εκτέλεση
Ο χάρτης μετάδοσης αυτών των δεδομένων είναι σαφής: το υψηλότερο μοναδιαίο κόστος εργασίας είναι συνήθως αρνητικό για τα περιθώρια κέρδους των μετοχών, ενώ είναι υποστηρικτικό για το δολάριο. Όσον αφορά την εκτέλεση, η αρχική αντίδραση όταν η ρευστότητα είναι περιορισμένη συχνά καθοδηγείται από τις εντολές stop και τις τοποθετήσεις. Το ζωντανό γράφημα του δείκτη δολαρίου ΗΠΑ συνήθως αποκαλύπτει το πραγματικό θεμελιώδες σήμα μόνο αφού καταλαγιάσει ο αρχικός 'θόρυβος' της ανακοίνωσης. Παράγοντες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αλλαγή άποψης περιλαμβάνουν τη χαλάρωση των δεικτών-πληρεξουσίων για τον πληθωρισμό των υπηρεσιών, παράλληλα με τη σταθεροποίηση της ζήτησης για εργασία.
