Saldo zewnętrzne rynków wschodzących: Deficyty handlowe, a finansowanie

Bilans handlowy rynków wschodzących (Emerging Market – EM), który może pozostawać stabilny przez dłuższy czas, szybko przechodzi w krytyczne, wrażliwe na ceny mierniki, w miarę jak globalne warunki finansowania zaczynają się zaostrzać. W obecnym reżimie makroekonomicznym absolutny poziom deficytu staje się wtórny wobec środowiska, w którym musi być finansowany.

Kiedy deficyty handlowe rynków wschodzących stają się problemem rynkowym?

W standardowych warunkach rynkowych deficyt handlowy lub deficyt na rachunku bieżącym jest często postrzegany jako możliwy do opanowania efekt uboczny wzrostu gospodarczego. Te nierównowagi zazwyczaj nie wywołują agresywnej zmiany wyceny walut, o ile przepływy kapitałowe pozostają stabilne, rezerwy walutowe są wystarczające, a zewnętrzne koszty pożyczek mieszczą się w rozsądnych granicach.

Jednak narracja zmienia się w stronę zmienności, gdy zewnętrzne filary wsparcia zaczynają się erodować. Deficyty stają się główną słabością, gdy:

• Finansowanie USD się zaostrza: W miarę umacniania się dolara rośnie koszt obsługi zadłużenia denominowanego w USD.
• Globalny apetyt na ryzyko maleje: Podczas rotacji typu "risk-off" inwestorzy przedkładają płynność nad transakcje typu carry w EM.
• Presje towarowe: Rosnące rachunki za import – zwłaszcza za energię – mogą przyspieszyć wyczerpywanie rezerw walutowych.

Praktyczne spojrzenie na handel: Risk-on vs. Risk-off

Z perspektywy taktycznej, znaczenie bilansów zewnętrznych jest cykliczne. W reżimach "risk-on" o wysokim sentymencie, handlowcy często ignorują deficyty na rzecz historii wysokiego wzrostu i atrakcyjnych różnic stóp procentowych. W tych okresach napływy kapitału w większym stopniu kompensują nierównowagi handlowe.

Z kolei w środowiskach "risk-off" rynki wyceniają te deficyty z niezwykłą szybkością. Zazwyczaj objawia się to gwałtowną deprecjacją waluty i poszerzaniem się spreadów obligacji skarbowych, ponieważ rynki żądają wyższej premii za postrzegane ryzyko kryzysu bilansu płatniczego.

Czynniki makroekonomiczne do monitorowania

W obecnym cyklu inwestorzy powinni skupić się na ruchach USD i realnych stopach zwrotu w USA jako głównych zmiennych odpowiedzialnych za globalne zaostrzenie. Ponadto monitorowanie wstrząsów związanych z warunkami wymiany handlowej – zwłaszcza na rynkach energii – jest niezbędne do identyfikacji, które gospodarki wschodzące stoją w obliczu największej natychmiastowej presji na ich rachunki zewnętrzne.

Trendy rezerw i wiarygodność reakcji polityki banków centralnych pozostaną ostatnią linią obrony w utrzymaniu stabilności rynku. Aby dowiedzieć się więcej o tym, jak globalne zmiany wpływają na konkretne gospodarki, zobacz naszą analizę na temat blednącego dynamizmu globalnego wzrostu oraz ryzyka reżimu makro vs. dane i trendy.