Rynki przewartościowują harmonogram obniżek stóp proc. w obliczu wzrostu

Globalna taśma makroekonomiczna dostarcza uczestnikom spójny komunikat: wzrost gospodarczy pozostaje niezwykle odporny, a inflacja na tyle uporczywa, że bankom centralnym coraz trudniej jest uzasadnić krótkoterminowe łagodzenie polityki pieniężnej.

Rynki finansowe przechodzą od handlu kierunkowego do handlu ryzykiem czasowym. Kluczowe pytanie na pierwszy kwartał 2026 roku nie brzmi już, czy stopy w końcu spadną, ale o ile te obniżki muszą zostać opóźnione, jeśli aktywność gospodarcza nie ostygnie, a inflacja nie będzie gładko dążyć do celu 2%. W tym środowisku funkcja reakcji rynku uległa odwróceniu; solidne dane są teraz postrzegane przez pryzmat „problemu ze stopami”, a nie jako oznaka dobrej kondycji korporacyjnej.

Trzy filary obecnego reżimu makro

Aby poradzić sobie z obecną zmiennością, inwestorzy muszą monitorować trzy specyficzne ograniczenia strukturalne wpływające na globalne perspektywy polityki:

1. Odporność popytu i wysoka poprzeczka dla łagodzenia polityki

Wydatki konsumentów i firm nadal opierają się grawitacji wyższych kosztów pożyczek. Gdy popyt w sektorze prywatnym utrzymuje się, bankierzy centralni mogą sobie pozwolić na postawę „wyżej na dłużej” cierpliwości. Ta odporność skutecznie opóźnia punkt zwrotny zarówno dla głównych walut, jak i indeksów giełdowych.

2. Inflacja powyżej celu ogranicza elastyczność

Jak widać w ostatnich danych, presja ekspansyjna i potencjalne ryzyko celne utrzymują wysokie oczekiwania inflacyjne. Uporczywa presja cenowa, szczególnie w sektorze usług, działa jako wiążące ograniczenie dla decydentów, utrzymując początkowy koniec krzywej dochodowości w hipersensywności na każdy odczyt danych.

3. Rynek pracy jako zawias

Rynek pracy pozostaje ostateczną zmienną dla zmiany polityki. Jak odzwierciedlono w najnowszym raporcie o amerykańskich wnioskach o zasiłek dla bezrobotnych, odporny krajobraz zatrudnienia ogranicza zdolność Rezerwy Federalnej do przyjęcia gołębiego stanowiska, ponieważ wyraźne pogorszenie sytuacji na rynku pracy jest obecnie jedyną jasną drogą do szybkiego łagodzenia polityki.

Transmisja między aktywami: Jak się pozycjonować

• Stopy procentowe i instrumenty o stałym dochodzie: 2-letnia rentowność pozostaje najdokładniejszym barometrem krótkoterminowych zmian. Dynamika krzywej jest obecnie dyktowana przez oczekiwania wzrostu wobec premii terminowej.
• Forex (FX): Dolar amerykański pozostaje napędzany względnymi stopami procentowymi. Carry przyciąga kapitał nawet bez konkretnego statusu bezpiecznej przystani, wspierając indeks DXY wobec niżej oprocentowanych odpowiedników.
• Akcje: Akcje wzrostowe o długim czasie trwania są wrażliwe na wysokie rentowności, podczas gdy sektory defensywne i wysokiej jakości przepływy pieniężne zyskują na względnej atrakcyjności.
• Złoto i surowce: Aktywa-schronienie, takie jak złoto, mogą rosnąć pomimo wysokich nominalnych rentowności, jeśli inwestorzy zabezpieczają się przed zmiennością i wiarygodnością polityki, a nie tylko przed inflacją.

Co mogłoby zakłócić obecną linię bazową?

Inwestorzy powinni obserwować konkretne katalizatory, które mogłyby wymusić odstępstwo od tej narracji uporczywej inflacji: nagłe pogorszenie danych z rynku pracy, znaczące zaskoczenie negatywnym odczytem inflacji lub szok związany z zaostrzeniem warunków finansowych, który wymaga awaryjnej reakcji płynnościowej.

Podsumowanie: Rynek przeszedł poza handel pojedynczą prognozą. Jesteśmy teraz w reżimie handlu prawdopodobieństwami w hałaśliwym środowisku. Spodziewajmy się, że dolar amerykański pozostanie wspierany przez względne stopy procentowe, a aktywa ryzykowne pozostaną wrażliwe na załamania korelacji, gdy tylko na horyzoncie pojawią się nagłówki geopolityczne lub danych.

• Wnioski o zasiłek dla bezrobotnych w USA utrzymują się na poziomie 200 tys.: Rynek pracy pozostaje odporny
• Strategia Złota: Popyt na bezpieczne przystanie a ograniczenia realnych rentowności